Lepel Geel uitgelicht

Geel Kanunnikenblok – Landbouwers door de eeuwen heen

Naar aanleiding van een verkaveling bij Kanunnikenblok in Geel werd in opdracht van Arcadis in 2014 een archeologische opgraving uitgevoerd. Tijdens het archeologische vooronderzoek werden reeds voldoende vondsten aangetroffen om een vervolg onderzoek op te leggen, in de vorm van een vlakdekkende opgraving. Door de geplande graafwerken zou het bodemarchief immers verstoord worden en de gekende archeologica vernield worden.

Tijdens de opgraving zijn sporen aangetroffen die voornamelijk te dateren zijn in drie periodes, de ijzertijd, de Romeinse tijd en de middeleeuwen. De bijgebouwen en kuilen uit de ijzertijd zijn te koppelen aan het agrarische landgebruik, ze werden vooral gebruikt als opslagruimte en bevonden zich op enige afstand van de bewoning nabij de akkers. Vervolgens kende de site een Romeinse bewoning. Er werd een klein huis aangetroffen dat te situeren is tussen de 1e en 3de eeuw. Het geïsoleerde voorkomen van deze plattegrond deed de wenkbrauwen fronsen, aangezien dit type voornamelijk voorkomt op dicht bewoonde nederzetting sites.

Uit de middeleeuwen zijn verschillende fases teruggevonden. Er werden enkele waterputten aangesneden en verschillende huisplattegronden die wijzen op een langdurige occupatie van het plangebied. De locatie van de waterput wijst op een samenkomen van verschillende biotopen, waarbij zowel akkers, weilanden als moerasbos in de onmiddellijke omgeving gevonden kunnen worden. Deze biotopen kunnen verschillende grondstoffen leveren waardoor de locatie waarschijnlijk hierdoor is uitgekozen voor bewoning. Deze bewoning past in de huidige kennis van de Merovingische periode waarbij tijdens een eerste grote ontwikkelingsperiode, in de 7e-9e eeuw, nieuwe nederzettingen werden ingepland in woeste gebieden, op de glooiingen van hogere gelegen zanderige bosgronden en heidegronden naar alluviale beekdalen. Vervolgens bleven deze gebieden verder in gebruik gedurende de Karolingische periode.