Ronse peperstraat

Ronse Peperstraat – De archeologische opgraving

In mei 2016 werd door BAAC Vlaanderen bvba gedurende drie weken een archeologische onderzoek aan de Peperstraat te Ronse uitgevoerd in opdracht van Thiers nv. Voorafgaand bureau- en proefputtenonderzoek uitgevoerd in februari van dit jaar toonde het archeologisch potentieel van deze site al aan.

De terreinen bevinden zich net buiten de oudste stadskern van Ronse, in een gebied dat vanaf de 13e eeuw bij de stad gevoegd werd. De oudste sporen zijn inderdaad vanaf de 13e eeuw te dateren. Het gaat hier dan in de eerste plaats om leemwinningskuilen. Deze leem werd meer dan vermoedelijk gebruikt voor de bouw van vakwerkwoningen, waarvan enkele funderingen werden teruggevonden. Ook in deze periode zal het gebied met ongeveer een halve meter opgehoogd worden om het terrein zelf bouwrijp te maken.

In twee lange profielen haaks op de Peperstraat kon de complexe bodemopbouw bestudeerd worden. In totaal kunnen vijf verschillende loopniveaus onderscheiden worden. Bij vele van deze loopniveaus behoorden ook haardplaatsen. Deze zijn opgebouwd uit plavuizen of stukken ijzerzandsteen en vormden de centrale haard binnen de vakwerkbouwhuizen. Tussen deze lemen vloeren is vaak ook een pakket met brandmateriaal te vinden, het restant van de vele stadsbranden die Ronse gekend heeft. Op basis van de gekende historische bronnen en het aangetroffen vondstmateriaal kan de oudste brandlaag in 1382 gedateerd worden. Deze brandlagen zijn dan ook ideale ijkpunten om de interne chronologie van de site met te finetunen. Ook twee rijke mestkuilen kunnen aan deze periode gekoppeld worden.

Los van deze brandlagen werden ook funderingen aangetroffen, zowel in ijzerzandsteen als in baksteen. De ijzerzandsteenmuren behoren toe tot ten minste twee panden die waarschijnlijk in de 16e-17e eeuw opgericht zijn. Verder onderzoek kan hier mogelijk nog verdere informatie over verschaffen. Ook bij deze panden hoorden haardvloeren, waarvan de meest indrukwekkende een restant van een zogenaamde ‘gotische’ haard was met restanten van de schouwfundering en haardvloer.

Een in het oog springende vondst is een 18e-eeuwse beerbak die ook al in het vooronderzoek aangetroffen was. Bij verder onderzoek bleek de bak in de 19e eeuw een vloer gekregen te hebben waarna deze was dicht gestort met allerhande afval, waaronder ook enkele bijzondere pijpenkopjes (waarvan één met vrijmetselaarsiconografie).

De opgravingen aan de Peperstraat te Ronse leverden zeer veel resultaten op. Op een relatief kleine oppervlakte kwamen diverse sporen aan het licht die getuigen van een intense bewoning vanaf de 13e eeuw. Zo kunnen verschillende loopniveaus, haardplaatsen en brandlagen herkend worden. Enkele bijzondere contexten leverden soms rijke vondstensembles op. Ze leveren een bijdrage tot de reconstructie van het verleden op en rond de onderzoekslocatie. Hoewel de uitwerking nog maar net gestart is kan op basis van de aangetroffen gegevens voor de ruime omgeving rond de Peperstraat-Rooseveltplaats een goede inschatting gemaakt worden van het archeologisch potentieel van het Ronsese bodemarchief.